اینجا کسی منتظر نیست ...

باید بروم !

اینجا کسی عاشق نیست...خدایا

خیلی وقت است حتی کلاغ ها هم بیصدا شده اند...

عذاب کدامین گناه بزرگیست این مرداب؟

معبود بخشاینده ی من... من راه را نمی یابم...

چشمم اشکبار و دلم دریای غم است ، دست هایم را بگیر...

قسم به شمعدانیهای لب حوض که هنوز هم میتوانم خوب باشم.

چرا آدمها را آفریدی خداوندا ؟

عقل ناچیزم نمی پذیرد این همه زشتی و ناپاکی را ...

محبوب جاودانه ی من

خِرَد خُرد من از درک حکمت عظیم تو عاجز است.

آزارم میدهد این پلیدی ها ...

خالق بی همتای من...

کجاست ؟

کجاست مفاهیم مجازی مانند عشق و دوستی ؟

به پاکی و عظمتت قسم ندیده ام ... سال هاست دلم برای ذره ای دوستی خالص تنگ شده...

من اینجا ، تو اتاق تاریکم نشستم...

ذهنم اینجا نیست !

رفته یه جای دور ... یه صبح سرد ، آفتاب تند و چیکه چیکه آب شدن برفا...

                          سوز سرد و حس تنهایی...

من اینجام...کنار شعله های مصنوعی شومینه ، ذهنم اینجا نیست...دل سردم

• اگه دوستم نداری به روم نیار
• نمی توانم !
• چشم ها
• می دونم
• دلتنگم ، از عمق وجود
• آدما عوض میشن ...
• هیچستان
• همیشه
• وقتی...
• شاید قسمت اینه
• نیایش
• خالق بی همتای من...
• ذهنم اینجا نیست...
• شب بارونی
• فراموشی
• لیست کامل عناوین یادداشتها