آسمون قرمز شده بود...

بوی نم داشت دیوونم میکرد و سرما تا مغز استخونمو میسوزوند...

بین ازدحام خیابونی که همه تند قدم بر میداشتن تا به سرپناهی برسن و خیس نشن راهمو کج کردم تو یه کوچه ی خلوت...

یه لحظه مکث کردم ، غربت کوچه حالمو عوض کرد ، درختای بلند و خشک ، جوی آب...سنگ فرشایی که پر بودن از برگای خشک... و برگای خشکی که حالا بارون تن نحیفشونو نوازش میکرد.

یادم اید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

خیلی ساله که همون روز میام زیر اون درخت بید...

همون درختی که زیرش با سادگی تموم گفتم میخوامت... یادته؟

.

.

.

کاش تو هم یکبار از این کوچه رد بشی

• اگه دوستم نداری به روم نیار
• نمی توانم !
• چشم ها
• می دونم
• دلتنگم ، از عمق وجود
• آدما عوض میشن ...
• هیچستان
• همیشه
• وقتی...
• شاید قسمت اینه
• نیایش
• خالق بی همتای من...
• ذهنم اینجا نیست...
• شب بارونی
• فراموشی
• لیست کامل عناوین یادداشتها